Meble – rokoko
Pierwsze przejawy rokoka w niemieckim rzemiośle artystycznym sięgają wstecz do roku 1730, kiedy to Cuivillies, Habermann i Meil przyczynili się swymi projektami do rozpowszechnienia się nowego stylu w południowych Niemczech. Na północy Niemiec, głównie na dworze i w pałacach Fryderyka Wielkiego oraz w ich otoczeniu powstało mniej kapryśne zdobnictwo i luksu sowę meblarstwo, w której to dziedzinie zasługi położył Hoppenhaupt, będący silną twórczą indywidualnością. Od niego pochodziły projekty wielu meble kuchenne i dekoracji sal, w których wzbogacił on delikatne motywy rokokowe wieloma nowymi elementami o motywach przyrodniczych. Wśród artystów meblarzy, którzy wyposażali w latach 1750—1760 pałace poczdamskie na pierwsze miejsce wysuwają się Melchior Kambly i Spindler. Wspaniały autor wzorników Johan Rumpp wywarł większy wpływ na meble do sypialni. Po okresie 1760—1770, kiedy kapryśne formy także i w Niemczech zostały doprowadzone do skrajności, nastąpiło uspokojenie. Pracujący na rzecz pałaców mistrzowie wywarli silny wpływ także i na sprzęty mieszczańskie i niejeden piękny, zbudowany i ozdobiony z umiarem przedmiot zachował się właśnie w domach mieszczańskich. Niemieccy mistrzowie, po przyswojeniu mieszczaństwu tradycji luksusowych mebli francuskich, poszli własną drogą. Głównym meblem stała się imponująca rozmiarami, trochę przycięż-ka, szafa gabinetowa (454, 456), mebel w owej epoce powszechny, który tu najczęściej zestawiany był z komody, podobnej do kabinetu części górnej i ukośnie ustawionego blatu do pisania. Powierzchnie mebla były mocno pofalowane, zwłaszcza część komodopodobna była „wybrzuszona”, narożniki ścięte pod kątem 45°, zaś gzymsy przyczyniały się do fantazyjnego charakteru całego mebla. Mozaiki drewniane w układzie czworokątnym podnosiły efekt świetlny, a rzeźbiona dekoracja muszlowa stosowana była powściągliwie jedynie w punktach kluczowych. Użycie brązu ograniczono jedynie do okuć zamka i uchwytów, zaś snycerka stosowana była w skromnym zakresie. Innym, lubianym, dość podobnym meblem jest szafa kredensowa (465), której górna część typu witryny służyła do wystawiania porcelany. Najpiękniejsze meble dla dzieci pochodziły z warsztatów Wiirzburga i Moguncji.
Posted in Bez kategorii, Dom i ogród, Hobby, Produkty i usługi |
Komentarze są wyłączone


