Jestem już po pięćdziesiątce i to sporo, z racji zawodu który kiedyś wykonywałem, mogę teraz do woli podróżować po świecie. Jest to dla mnie więcej niż pasja. Uwielbiam poznawać nowe miejsca, nowych ludzi ich kulturę i obyczaje. Zwiedziłem już Egipt, Irlandię, Japonię, i Stany Zjednoczone. W Egipcie urzekające były oczywiście piramidy, pozostawiają po sobie niewiarygodne wrażenie, ich ogrom i wiekowość. W Irlandii, szczególnie dziwi mnogość Polaków. Kraj ten jest można powiedzieć „swojski” i tak bardzo się nie różni od Polski. Mam tam nawet przyjaciela, który prowadzi firmę produkującą posadzki przemysłowe. Japonia natomiast, swoją egzotyką i innością, jest nieporównywalna do żadnego innego kraju. Największe wrażenie wywarła na mnie kultura Japończyków, nie mówiąc już o zabytkowych pałacach cesarskich. Ciekawe też było to, że nie potrafiłem skorzystać z ubikacji! To nie żart, jest tak udziwniona i tyle w niej przyrządów i przycisków, wszystko opisane po japońsku, że dla europejczyka to nie lada wyzwanie. W USA miałem okazję zobaczyć Nowy Jork. Metropolia ta, co tu dużo pisać, jest taka jak na filmach. Muszę jednak zaznaczyć, że miasto to ma w sobie „ducha” mimo że tak inne, przez tą swoistą atmosferę bardzo przypominało mi Kraków. Teraz wybieram się do Tybetu, zobaczyć świątynie, a może przy odrobinie szczęścia Dalajlamę?

Pamiętam taką historię z przed lat. Nie wiem czy jest to anegdota z morałem, czy tylko przekrój społeczeństwa i zachowań z „ tamtych lat ”. Działo się to bowiem aż 24 lata temu. Był okres zimowy, ale wtedy zima była jeszcze prawdziwą zimą z zaspami po pas i trzaskającym mrozem. Moja córka miała 7 lat. Zawsze była chorowita, a szczególnie gdy przychodziły mrozy. Tamta zima nie była wyjątkiem. Biedne dziecko miało zapalenie górnych dróg oddechowych. Na szczęście po dwóch tygodniach choroba ustąpiła. Okazało się jednak, że boli ją ząb. Po nocy wstała cała spuchnięta – nie było więc wyjścia – ratował nas jedynie dentysta.Wrocław już wtedy był dużym miastem, także szybkie dojechanie do szpitala nie zabrało nam dużo czasu. Na miejscu, przyjął nas na oko 55 letni dentysta. Pooglądał, poodtykał i stwierdził że trzeba ząb wyrwać – nie zrobił nawet prześwietlenia. Mała przez cały czas płakała na co on się oczywiście wściekał. Cóż ząb został wyrwany. I wróciliśmy do domu. Na tym się jednak historia (niestety) nie kończy. Na drugi dzień, w nocy córka dostała wysokiej temperatury, przyjechało pogotowie. W szpitalu po zrobieniu prześwietlenia okazało się, że część korzenia wyrwanego zęba została, ponadto wdało się zakażenie i ropa. Trzeba było chirurgicznie usuwać korzeń i drugi ząb obok niego. My – rodzice – straciliśmy wiele nerwów, ale najbardziej ucierpiało nasze dziecko. Lekarz nie poniósł żadnych konsekwencji – mimo naszych starań – za swoje zaniedbania i fuszerkę. Cała sytuacja kompletnie go nie obchodziła. Teraz gdy jest już dorosła nosi implanty. W dzisiejszych czasach służba zdrowia jaka jest, każdy widzi, ale takie sytuacje rzadko mają miejsce no i można dochodzić swoich praw i odszkodowania – więc nie ma co narzekać.