Wszystkich gier jest bardzo wiele, ale można je pogrupować w kilka dużych kategorii:

Gry umysłowe – bez elementu losowego i fizycznego, czyli takie, w których wygrana zależy od sprawności umysłowej (w praktyce od trafności posunięć).
o Planszowe gry umysłowe – Go, szachy, warcaby, gomoku, kółko i krzyżyk itp. Są zawsze grami konkurencyjnymi.
o Gry quizowe {czyt.kłizowe} – gracz ma tu za zadanie udzielenie odpowiedzi na zadawane pytania. Mogą zawierać elementy konkurencyjne, jeśli nagrodą nie jest sama odpowiedź na pytanie, ale także (lub wyłącznie) odpowiedź lepsza od współgraczy.
Gry losowe – takie w których wynik nie jest możliwy do przewidzenia i nie istnieją strategie umożliwiające polepszenie swojego wyniku bez złamania zasad gry. Przykładem może być ruletka, lotto, wojna (gra karciana).
Gry oparte o sprawność fizyczną – oparte o zadanie (bądź zadania) do wykonania, które mają sprawdzić różne cechy sprawności psycho-ruchowej gracza (np. zręczność, szybkość, siłę itp.). Gry takie mogą być zabawami dla dzieci, pomagającymi im w rozwoju fizycznym. Szczególnym rodzajem mogą tu być gry zręcznościowe, które mogą być realizowane także poprzez komputer.
gry erotyczne – przeznaczone dla osob pelnoletnich
Gry umysłowo-losowe – różne gry, w których o zwycięstwie decyduje zarówno los jak i umiejętności. Ponieważ wynik gry pomiędzy przyzwoicie grającymi graczami jest prawie zupełnie losowy, w przeciwieństwie do takich gier jak go czy szachy, w grach tego typu nie wytwarza się prawie nigdy skomplikowana teoria gry, ani też stała klasa bardzo dobrych graczy. Do tej kategorii należy zaliczyć większość gier w karcianych (np. poker, brydż), a także część gier planszowych (np. chińczyk, Monopoly).
Gry Online – coraz bardziej popularne, mozna pograc w nie przez internet.
Gry można też podzielić na pewne grupy ze względu na rodzaj rozgrywki, najważniejsze z nich to:
Gry hazardowe – z dużym elementem losowym i niskim, bądź umiarkowanym elementem umysłowym i zwykle bez elementu fizycznego. Może to być poker, ruletka, różnego typu automaty (jednoręki bandyta).
Gry strategiczne – rodzaj gier planszowych, w których plansza jest mapą pewnego obszaru, zazwyczaj podzieloną heksagonalne pola. Przeważnie są to gry, w które grają dwie przeciwstawne strony, posiadające własne jednostki o rozbudowanej charakterystyce, umieszczane na planszy w postaci żetonów. O skuteczności działań decydują zarówno czynniki losowe (losowanie wyników potyczek np. kośćmi do gry), jak i posunięcia, strategie graczy.
Gry fabularne – są to gry, w których gracze wcielają się w pewne role (o określonej charakterystyce) i odgrywają je w fikcyjnym świecie (często z rozbudowaną historią i zasadami). Gracze zazwyczaj nie konkurują ze sobą i nie dążą do wyeliminowania się z rozgrywki, lecz starają się wspólnie rozwiązywać stawiane przez Mistrza Gry problemy. Zazwyczaj nie sprawdzają sprawności fizycznej graczy (oparte na opowieściach i rozmowach), mogą jednak zawierać elementy sprawnościowe związane z konkretnymi zadaniami, a także np. pojedynki mogą być odgrywane na wpół realistycznie.
Gry bitewne – jest to połączenie planszowych gier strategicznych z grami fabularnymi. Zamiast plansz używane są makiety i podczas prowadzonych na ich terenie walk, istotne są trzy a nie tylko dwa wymiary. Makiety nie są przeważnie dzielone na żadne pola. Do mierzenia odległości używa się prostych narzędzi takich jak zwykłe linijki. Zamiast żetonów w grach bitewnych używane są figurki. Z gier fabularnych przeważnie wzięte są jedynie typy postaci oraz warstwa estetyczna.
Gry karciane – gry, w których używa się różnego typu talii kart, najczęściej losowanych i rozdawanych pomiędzy graczy. Niektóre z gier karcianych znane są jako gry hazardowe np. poker.
o Kolekcjonerskie gry karciane – typ gier karcianych związanych z grami fabularnymi i grami planszowymi, w których każda karta ma swoje rozbudowane funkcje w grze i może służyć jako element planszy, postać, przedmiot, zdarzenie itp.

Życzenie – (niem. Wunsch) – pojęcie pochodzące z psychoanalizy. Odnosi się do pobudki psychicznej, będącej przyczyną różnorodnych aktów psychicznych (np. działania, czynności pomyłkowe, objawy nerwicowe, marzenia senne).

Życzenie może być świadome lub nieświadome. Nieświadomość życzenia będzie polegała na uniemożliwieniu mu dotarcia do przedświadomości, która ma dostęp do aparatu ruchowego, a co za tym idzie, nieświadomość życzenia skutkuje niemożliwością jego zrealizowania. Kardynalną tezą Freuda (twórcy psychoanalizy) było stwierdzenie, że życzenie, które jest nieświadome nie ginie, ale ciągle aktywnie poszukuje dróg spełnienia.

Spełnienie życzenia polega na ustanowieniu identyczności spostrzeżeniowej – sytuacji gdy aktualna percepcja jest identyczna ze wspomnieniem percepcji skojarzonej z wcześniejszym zaspokojeniem potrzeby.

Spełnienie życzenia może przebiegać na dwa różne sposoby:

1. na drodze regresji i silnego obsadzenia przechowywanego w pamięci spostrzeżenia, dzięki czemu uzyskuje ono żywość aktu percepcji. Skutkiem tego jest halucynacja – percepcja nie mająca źródła w rzeczywistości. Ta droga spełnienia zyczenia została jednak zamknięta w momencie zaistnienia wyparcia pierwotnego i występuje wyłącznie w psychozach (gdzie wyparcie pierwotne nie zaistniało) oraz w czasie snu.
2. na drodze prób ustanowienia tej identyczności spostrzeżeniowej na drodze działań motorycznych zmierzających do powtórzenia percepcji identycznej ze wspomnieniem innej percepcji, która została wcześniej skojarzona z zaspokojeniem potrzeby.

Właściwą metodą spełnienia określonego w punkcie 1 jest halucynacja, natomiast okreslonego w punkcie 2 jest myślenie

Mała wielkość plików Mp3 i wynikająca z tego łatwość przesyłania ich za pośrednictwem Internetu w połączeniu z niemal doskonałą jakością dźwięku przyczyniły się ogromnej popularności tego formatu.

Mp3- kompresja dźwięku, MP3 wykorzystuje bardzo wydajny algorytm kompresji polegający na odrzuceniu częstotliwości, które w danym fragmencie muzycznym nie są słyszalne dla ludzkiego ucha (tzw. częstotliwości maskowane, spoza pasma 2 Hz – 4 KHz oraz dźwięki zagłuszane przez inne dźwięki o tej samej częstotliwości lecz większym natężeniu). Takie rozwiązanie sprawia, że utwór muzyczny zajmujący w postaci nieskompresowanej 50 MB, po zapisaniu w formacie mp3 zmniejsza swoją objętość do ok. 4 MB. Format ten wykorzystywany jest także w multimediach (zob. Flash) oraz mediach strumieniowych (zob. ShoutCast), gdzie pozwala przesyłać dźwięk jakości CD (stereo, 16-bitów, 44 kHz) łączami o przepustowości 128 Kb/s.

Najnowsza wersja formatu – MPEG Layer IV – łączy w sobie znacznie {lepsze wyniki|lepsze efekty} kompresji plików z uniwersalnością. MP4 nie wymaga oddzielnego programu do odtwarzania – odtwarzacz wraz z muzyką zapisany jest w jednym pliku wykonywalnym.
Własna plikoteka
Aby tworzyć pliki Mp3 potrzebny jest odpowiedni program, tzw. koder MP3. Danymi wejściowymi są pliki WAVE, zatem przed zakodowaniem utworów muzycznych z płyt CD należy najpierw odpowiednim programem (tzw. ripperem) zapisać je na dysku twardym w formacie WAV. Jednym z najlepszych koderów jest MP3 Producer stworzony w Instytucie Fraunhofera.

Do odtwarzania plików Mp3 służą osobne programy, wśród których wyróżniają się WinPlay (szybkość) oraz WinAMP (wygodny interfejs, duża popularność). Zawierają one wydajne algorytmy pozwalające na dekodowanie i odtwarzanie muzyki w czasie rzeczywistym. Na rynku pojawiły się także pierwsze sprzętowe przenośne odtwarzacze MP3, tzw. MP-many. Wyposażone w pamięci typu Flash o pojemnościach od 16 do 64 MB (ceny od 250 do 500 USD), pozwalają na przechowywanie kilkudziesięciu minut muzyki.