Odwadnianie osadów
Osady powstające w procesie oczyszczania stanowią niewielki procent objętości przepływających ścieków. Przeróbka osadów jest jednakże bardzo kosztowna. Nakłady na przeróbkę osadów mogą bowiem dochodzić do 30-40% kosztów inwestycyjnych i nawet do 50% kosztów eksploatacyjnych całej oczyszczalni.
W trakcie przeróbki osadów mogą występować wszystkie lub niektóre z następujących procesów: zagęszczanie, stabilizacja, higienizacja, odwadnianie osadów i suszenie, w zależności od przyjętej technologii. Omówienie poszczególnych procesów wykraczałoby poza ramy niniejszego referatu. Proces odwadniania osadów jest tutaj jednak szczególnie, ważny bowiem występuje praktycznie zawsze.
Odwadnia się prawie wszystkie rodzaje osadów: zarówno osady biologiczne pochodzące z oczyszczalni komunalnych jak i osady chemiczne czy mineralne pochodzące z przemysłu. Koszty odwadniania osadu stanowią więc znaczącą i powszechnie występującą cześć kosztów oczyszczania ścieków.
Istnieje szereg czynników, które do pewnego stopnia zależą od eksploatatora oczyszczalni, a które mają wyraźny wpływ na koszty odwadniania, w tym m. in.:
- łatwość sedymentacji osadu (brak organizmów nitkowatych),
- niska zawartość organizmów produkujących związki pieniące,
- brak metali ciężkich (ważne w kontekście ostatecznej utylizacji),
- właściwy proces biologiczny oraz odpowiedni wiek osadu (zmniejszenie ilości osadu do przeróbki).
Proces przeróbki osadów, jak i cały proces oczyszczania ścieków musi być sanitarnie bezpieczny dla obsługi i dla społeczeństwa. Dlatego na proces odwadniania osadów, a potem ostatecznej utylizacji osadu ma wpływ zmniejszenie jego zagniwalności i zabicie organizmów chorobotwórczych w procesie stabilizacji, a także sama jakość osadu polepszająca jego odwadnialność.
Istotną kwestią jest forma ostatecznego zagospodarowania odwodnionych osadów. Zawsze najbardziej zalecaną metodą unieszkodliwiania osadów jest ich wykorzystanie przyrodnicze. Alternatywą dla mniejszych oczyszczalni było i jest ich deponowanie na wysypisku. Należy jednak traktować to rozwiązanie jako zapasowe (zastępcze, wymuszone) w sytuacjach, gdy przekroczona jest zawartość metali ciężkich. Coraz bardziej odczuwalna jest tu też różnica cenowa. W ostatniej dekadzie koszty składowania na wysypiskach wzrosły ponad dziesięciokrotnie.
Posted in Produkty i usługi |
Komentarze są wyłączone


