Ogrodzenia, które zostały umocowane w jednym z miast na Bliskim Wschodzie, oddzielając po raz kolejny dwie dzielnice, o różnej tradycji wyznaniowej, stały się punktem zapalnym między jedną a drugą grupą religijną.

Ogrodzenia betonowe, które kilka miesięcy wcześniej zostały zdemontowane na powrót wróciły i stały się granicą nie do pokonania między jedną a drugą dzielnicą o dwóch różnych światopoglądach.

Jak się okazało, był to jedyny sposób na oddzielenie jednej z bardziej fundamentalnych grup wyznawców, którzy niejednokrotnie prowokowali zamieszki i, wypuszczając się do sąsiedniej dzielnicy, przygotowywali zamachy. Panele ogrodzeniowe, które znów wpisały się w panoramę dzielnic tym razem spowodowały nie wygaszenie konfliktów, lecz jego zaostrzenie.

Ogrodzenia betonowe szczególnie mocno oprotestowali mieszkańcy, którzy po raz kolejny musieć będą objeżdżać owe ogrodzenia i nadrabiać drogi do pracy, w większości znajdującej się po drugiej, bogatszej, stronie muru.

Władze miasta przychylne jednej ze stron potraktowały takie wyjście z impasu, czyli postawienia ogrodzenia, jako konieczne zło, które lepsze było według ich mniemania, niż postawienie na dialog i  zwołanie rozmów dwustronnych.

Posted in Biznes i ekonomia | Komentarze są wyłączone